hindi ko na naman alam kung san ako dapat mag simula ng pangungusap, ubos na ubos na un pakiramdam ko..
wala nang luha na pumapatak sa mga mata ko,
parang pinipiga lang un utak ko ..
gusto ko na matulog, gustong-gusto ko nang matulog..
pero di ko magawang pumikit..
ok na e, ang tapang tapang ko na kanina.
muka namang kaya ko, pero bakit ganito?
pakiramdam ko pinipiga un puso ko :’(
an sakit sakit .. sobrang sakit.
tanga-tangahan lang, ako na naman un unang nabigay
na sa twing ginagawa ko un, alam kong nasasaktan ko sya .
bumabalik ako sayo para magkwento dahil nawala na un taong naging kapalit mo
alam mo bang nahigitan ka nya?
alam mo bang mas naging mahusay syang tagapakinig sa lahat ng storya ng buhay ko?
may kwenta man ito o wala, tahimik lang syang nakikinig palagi sa kabilang linya.
namimiss ko na sya, namimiss ko na sya ng soobra
sa totoo lang, maliban sa pagiyak ngayon? wala na kong gusto pang gawin.
Pwede ba kitang tabihan at samahan dyan sa pangungulila mo? Di ako aalis hanggang hindi ka nagbubuntong-hininga at ngumingiti.
Sabay sasambitin na “Okay na ako, part lang talaga ito ng pagdadalaga!”.
gusto mo ice cream?
Minsan maliban sa alak o kaibigan .. iyak lang talaga ang katapat.
tara na’t tumagay na lang tayo.. hohohoh.. choks lang yan! apir!
friend.. di ko alam na ito na pala pinagdadaanan mo.
kaya mo yan.. kung ano man yan, di yan ibibigay sayo kung hindi mo kaya
God Bless you always
kung sana’y nasa malapit lang ako, isang tear-jerker-movie lang sana yan di ba? imissyousomuch.
I miss you.
isang buwan na halos ang lumipas, hangad ko na sana, masaya ka na geylii!
*group hug* salamat po.